Visie op zorg Zorggroep Tangenborgh


Hieronder de tekst van de zorgvisie van Zorggroep Tangenborgh, een visie waarin wonen en de eigen alledaagse dingen met betrekking tot de bewoner een centrale rol spelen. Vanuit de algemene visie kunt u vervolgens de specifieke visie op zorg vanuit het woon- en zorgcentrum en/of vanuit het verpleeghuis inzien.

Het ligt in de bedoeling deze tekst nog te voorzien van praktijkvoorbeelden. Daar wordt nu aan gewerkt.


Visie op zorg Zorggroep Tangenborgh

Inleiding

Het moment waarop iemand niet langer zonder de hulp van anderen kan functioneren, is de afsluiting van een lange periode van zelfstandigheid. Als lichamelijke, psychische en psychosociale problemen toenemen, zal een grotere hulpvraag ontstaan. Dit zal vaak betekenen dat er verhuisd moet worden naar een woon- en zorgcentrum of verpleeghuis en dat  afstand moet worden gedaan van persoonlijke spullen, sociale contacten en de vertrouwde omgeving. De nieuwe woning of het appartement is vaak kleiner, iedereen is vreemd en vooral anderen bepalen de regels. Soms kan met tijdelijke hulp de zelfstandigheid  terugkomen of hoeft met beperkte ondersteuning maar weinig van de zelfstandigheid ingeleverd te worden. Voor de meeste bewoners zal dat echter niet meer tot de mogelijkheden behoren.

Hoewel de situatie van vůůr de hulpvraag vaak zorgelijk was, is een verhuizing een ingrijpend en emotioneel moment. Zorggroep Tangenborgh wil daarom zorg aanbieden die zoveel mogelijk aansluit bij de leefstijl van bewoners.


Uitgangspunten om te komen tot een zorgvisie die aansluit bij de leefstijl van bewoners

Wonen, welzijn en zorg

Deze drie begrippen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en sluiten aan bij de leefstijl en wensen van de bewoners en leiden tot het zoveel mogelijke voortzetten van het eigen leven, oftewel ďgenormaliseerd wonenĒ.

Holistisch-emancipatorische visie

Holistisch: de hele mens omvattend. In de zorg is er aandacht voor het geheel. Niet alleen de lichamelijke aspecten in het dagelijks leven van de bewoner zijn belangrijk, maar ook de psychische, sociale en materiŽle aspecten. Dit vraagt van de verzorgenden dat zij ook oog hebben voor die aspecten waarmee de bewoner geen probleem heeft.

Emancipatorisch: zorgen dat de bewoner de gelegenheid krijgt voor zichzelf op te komen. Voor de verzorgenden betekent dit: het aanmoedigen van de bewoner om actief na te denken over wat hij wil en die faciliteiten aan te bieden die aansluiten bij de bewoners.

Empathische vermogen

Het luisterende, invoelende vermogen om zo aan te sluiten bij de belevingswereld van bewoners.

Bejegening en vakbekwaamheid

Een respectvolle, correcte benadering en empathie dienen altijd uitgangspunt te zijn. Bejegening maakt deel uit van de beroepshouding. Beroepshouding gaat ook over deskundigheid. De bewoners moeten terug kunnen vallen op deskundige begeleiding en ondersteuning.

Woon- en werkklimaat

De organisatie biedt bewoners en cliŽnten een zo optimaal mogelijk woon-, welzijn- en zorgklimaat en biedt medewerkers een zo optimaal mogelijk werkklimaat.  De organisatie probeert hiervoor maximale middelen te verwerven.


Wonen en de alledaagse  dingen

Wonen kan het beste plaatsvinden in een omgeving die aansluit bij het normale alledaagse leven van een mens. Daar waar Tangenborgh invloed heeft op de woonomgeving (gebouwen), moeten dat voorzieningen zijn zoals we die allemaal kennen vanuit onze eigen woon- en leefomgeving.

Het appartement is de plek waar de bewoner bepalend is en waar door anderen met respect mee wordt omgegaan. Het gebouw dient te beschikken over een centrum waar voorzieningen zijn die individuele, kleinschalige keuzes voor de bewoner mogelijk maken. Een plek waar je anderen ontmoet: het "sociale hart" met voorzieningen als een kapper, de bank (administratie), supermarkt, cafť, restaurant en zalencentrum ten behoeve van het verenigingsleven en andere activiteiten zoals toneelvoorstellingen.

Het centrum is een "binnen-buitengebied". Zoveel mogelijk worden elementen aangebracht die herkenbaar zijn als Ďbuitení. Die worden zichtbaar middels variatie in puien, kleurgebruik en straatmeubilair, maar ook doordat mensen van buiten het gebouw, voorzieningen en diensten aanbieden of er gebruik van maken.


Wonen als therapeutisch middel / Het alledaagse als therapie

Naarmate de lichamelijke maar vooral de psychische zorgvraag (psychogeriatrische problematiek) toeneemt, wordt het wonen en de alledaagse bezigheden steeds meer een therapeutisch middel in de zorgverlening. Prikkels en associaties uit de omgeving en de stimulansen die van de medewerkers uitgaan roepen, mits goed afgegeven, gedragingen op die zowel de bewoner als de medewerker als prettig ervaren.

De bezigheden van de dag worden op deze manier op gedragstherapeutische wijze gebruikt. Medewerkers moeten zich bewust zijn van de therapeutische elementen. Niet alleen de directe begeleiders hebben hier mee te maken, maar ook de ondersteunende diensten dragen bij aan dit proces. Het voortzetten van de leefstijl is deels om emotionele reden een doel, maar tegelijkertijd is het een therapeutisch middel. Voor de verzorgende geldt dat ze de hele dag bezig is het voortouw te nemen of meer hedendaags geformuleerd, zorgt voor de aansturing. Steeds weer de afweging: vraag ik als medewerker te veel, vraag ik te weinig, hoe vraag ik het, vraag ik het haar te doen, doen we het samen of neem ik het over, met in het achterhoofd de handicaps en de leefstijl van de betrokkene.

De Rogeriaanse empathische gespreksvoering is in een psychogeriatrische setting eveneens essentieel. Vrij vertaald; het luisterende, invoelende gesprek dat aansluit bij de belevingswereld en de gevoelens van de bewoner. Het vertrouwen dat daardoor ontstaat, zorgt er mede voor dat de betrokkene begeleiding toelaat. Iets dat zo belangrijk is bij ernstig geheugenverlies, omdat ondersteuning bij de organisatie van het alledaagse leven nodig is.

Naast de gedragstherapie en de Rogeriaanse empathische gespreksvoering, is de theorie van het wankele evenwicht van Sipsma uitgangspunt voor de zorgvisie. Het belang van de samenhang tussen somatische, psychische, materiŽle en immateriŽle factoren is in een zorgvisie waar het wonen centraal staat evident en noemen we ook wel de holistische benadering.

Bij het maken van de zorgplannen is een multidisciplinaire benadering vanzelfsprekend. Iedere discipline heeft zijn eigen invalshoek en verantwoordelijkheden, maar er is een groot gezamenlijk aandachtsgebied. Het gewone leven instandhouden en gebruiken binnen de begeleiding.

Vanuit deze algemene visie op zorg kunnen we specifiek kijken naar de woon- en zorgcentra en de verpleeghuizen binnen Zorggroep Tangenborgh. Klik hieronder voor de gewenste visie.